home | fotoalbum | stats | gelinkt door | beheer | maak je eigen weblog aan! | Wil je mijn visitekaartje? punt.nl

 

Para José
| 21 Maart 2007 | 23:13:04
Hola José,  
 
Bien, yo prometí algo a usted y aquí le tiene.
 
Primero quiero decir gracias por todo; su amistad, su comentarios sobre mi trabajo y cada vez usted tenía que ayudarme (por ejemplo cuando yo olvidé mis llaves!).
 
Usted era un compañero muy amable y tengo respecto por todo que hace para Prosperidad.   Pero además gracias por todos los momentos divertidos, esta solo lekker loco!  
 
Bueno suerte en su vida, juntos con su familia y Priscilla y nos vemos en el futuro. (Aquí o en Holanda, )
 
Saludos Sanneke
 
reacties 3 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 158

Wil je mijn visitekaartje?

Fietsen in Los Chiles
| 08 Maart 2007 | 20:33:31
Fietsen in Los Chiles
 
Fietsen in Los Chiles is heel normaal; jong, oud en alles daartussen pakken meerdere keren per dag dit handige vervoersmiddel. Het was dan ook niet meer dan logisch dat ik er ook een zou aanschaffen, al had ik ook kunnen kiezen voor het langzame tempo dat zo kenmerkend voor Los Chiles is, maar ik zag mezelf nog niet zo gauw elke dag sloffend door de stoffige straten lopen.
Nou is fietsen voor een Hollander een doodnormale zaak, weinig bijzonders over te vertellen, zou je zeggen. Toch wel. Fietsen is hier een best grote uitdaging namelijk.  
Goed, het opstappen gaat gewoon hetzelfde, behalve dan dat ik een mountainbike heb en dan moet je je been met een achterwaartse zwaai over het zadel zien te slingeren. Overigens niet aan te raden voor korte rokjes dragende, preutse dames. Aangezien ik niet tot die laatste catergorie behoor, is opstappen een simple handeling.
 
Maar dan begint het avontuur pas. De eerste hindernis van deze ´hoe kom ik heelhuids op mijn werk aan´ wedstrijd, zijn de buurhonden. Luid baffend en leip rondspringend vlak voor je wielen krijg je het gevoel alsof je een zware crimineel ben. Als je ze veilig achter hebt gelaten, wat wil zeggen als je niet van schrik van je fiets bent gevallen of per ongeluk over zo´n klein keffertje heen bent gereden, kun je je opmaken voor de volgende etappe. Die bestaat uit het ontwijken van alles wat zich op straat bevind; metgezellen op de fiets, spelende kinderen, beppende buurvrouwen, kippen , koeien, paarden, uh, ben ik nog iets vergeten? Nou heb ik ooit, in groep 3 ofzo, wel een cursus shalommen gevolgd, maar het gaat me echt te ver dat ook mijn medefietsers blijkbaar nooit verkeersles hebben gekregen. Recht fietsen en links inhalen? Nooit van gehoord blijkbaar. Dus ben je net een fietser netjes links aan het inhalen zoals jij dat wel geleerd hebt, heeft ie net besloten eens gezellig links te gaan fietsen. Dat betekent dat je óf als een gek op de rem moet gaan staan óf de berm in duiken om vervolgens lekker met je neus in een hoop afval te belanden. Meestal kies ik voor de eerste optie, om het vervolgens aan de rechter kant te proberen, maar, dan je raad het al.....  
 
En wat betreft die kippen, koeien, paarden, kruipende baby´s, enne, nou ja, alles wat verder nog over straat kan lopen, rennen, dansen, hinkelen, strompelen, schuifelen en... oh, je snapt wel wat ik bedoel, nou ja, die moet je dus ook allemaal zien te ontwijken. Ga nou niet heel enthousiast in je handen klappen als je veilig het einde van deze volksbuurtweg bereikt hebt, want het gevaar ligt nog steeds op de vloer in de vorm van stenen, kuilen, hobbels en bobbels. En geheid dat je dan kennis mag gaan maken met de grond en geloof me; ik weet uit ervaring dat deze je niet met open armen vol met dikke, zachte kussens ontvangt. Blijven focussen is dus wel zo verstandig. Zeker omdat, aangekomen bij de grote weg, de strijd met het gemotoriseerde verkeer begint. Oversteken is nog niet zo gevaarlijk; zo´n drukke weg is het ook weer niet. Nee, wat veel gevaarlijk is, is het rijden achter een joekel van een vrachtwagen of bus die je op twee manieren het zicht ontnemen. Ten eerste zie je niets meer, domweg omdat ze zo groot zijn dat ze de hele weg in beslag nemen en ten twee om die grote stofwolken die ze in je ogen strooien. Ok, van dat laatste heb je in de regentijd dan weer geen last van, maar dan zit vliegt de modder je om de oren, ook niet je van het.
 
In de dorpstraat aangekomen krijg je eigenlijk weer dezelfde taferelen als op de volksbuurtweg, behalve de stenen en kuilen, want dit is een geasfalteerde weg. Echter komt er andere factor bij; het gesis en gefluit van de jongeren (en ouderen) mannen die rondom het voetbalveld hangen. Het beste is om ze gewoon te negeren en stug door te fietsen, maar ja, soms zit er ok een bij die je kent; waar je net gisteren leuk heb zitten dansen en sjansen en hem dan negeren? Oei, daar maak je geen vrienden mee! Dan toch stiekem even kijken wie het gefluit produceert, zonder belangstelling te tonen. Ken je hem niet, dan druk je je zonnebril nog eens goed op je neus. Als je het niet zeker weet dan mompel je maar een vaag Adios en als je hem kent dan, nee, dan spring je niet van je fiets om hem een dikke zoen te geven, maar gooi je hem iets gevats voor de voeten (zolang je woordkennis van het spaans dit toestaat) of zwaai je even uiterst beheerst en druk je zonnebril weer even goed op je neus.   Ondertussen moet je niet vergeten dat je nog steeds op de fiets zit, want andes zal je zien dat je vlak voor dat groepje hangjeugd een aanrijding krijgt met een buggy, bakfiets, geluidswagen of toeringcar. Auw, die zag je ff niet aankomen...............  
 
Nog even dat laatste bergje op, de bocht om, even flink in de remmen en als José me aan ziet komen kan ik zo mijn fiets het kantoor in rijden. Ja, je leest het goed; het kantoor inrijden. Als je je fiets aan het einde van de dag weer mee wilt nemen, dan zet je hem dus binnen. Van sloten hebben ze hier niet gehoord, dus je moet wat als je hem   niet bij de plaatselijke zwarte fietshandelaar terug wilt kopen.  
 
En als ik dan de wc instap om te kijken of mijn haar nog goed zit, vraag ik me altijd in hemelsnaam af waarom ik eigenlijk nog douche vlak voordat ik op de fiets stap. Het spiegelbeeld in de wc kijkt me namelijk altijd met een van zweet en vuil bedrenkt gezicht aan en door het zand en de vliegen die in mijn ogen hebben gezeten, is er van mijn make-up ook weinig meer over. Maar goed, met een diepe zucht bedenk je je dat je het er deze keer toch maar weer veilig vanaf hebt gebracht.  
 
 
Tja, je moet er wat voor over hebben, voor fietsen in Los Chiles.
 
reacties 2 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 170


Mee met de Ecotour
| 25 Februari 2007 | 18:03:50
Hallo lieve allemaal!
 
Vorige week was besloten dat ik een hele week mee mocht met de Ecotour om zo een rapport van de hele week te kunnen maken. Dat hield in dat ik zaterdag vroeg met de bus moest om de groep in La Fortuna te kunnen ontmoeten. Zij waren vrijdagavond al aangekomen en hadden zaterdag een programma in San José.
 
Ik ben in La Fortuna eerst bij Melissa langs geweest; zij is de zus van José en ze werkt daar voor een Bungeejumpbedrijf. Was wel leuk om te zien; maar ik echt nooit van m´n leven!
 
Daar ben ik opgepikt door de groep en zijn we naar het hotel gegaan. Echt een mooi hotel met uitzicht op de vulkaan (tenminste, als het helder is, wat het helaas niet was), mooie kamers en een super mooi zwembad plus bubbelbad. De volgende dag zijn we naar de Hanging Bridges geweest, soort van skywalk door de jungle (zie ook foto's). Was een leuke tocht, niet veel beesten gezien, maar wel veel mooie vergezichten.
 
Daarna zijn we bij een waterval geweest en kon er gezwommen worden. Het was een hele klim/afdaling en ik was niet al te lekker, dus heb maar niet gezwommen.
 
Na weer een heerlijke lunch in het hotel gingen we op weg naar Los Chiles, voor mij vertrouwd gebied dus. Hier hebben we 2 dagen de gebruikelijke bezoeken aan de plantages en de sociale projecten afgelegd. We hadden net die dagen veel regen, dus het was weer soppen met die laarzen!
 
Dinsdagmiddag zijn we naar het volgende hotel gegaan; Casa Alfredo. Dit is eigenlijk geen hotel, maar meer een, tja, herberg-achtig iets, maar enkel voor groepen. Je bent dus enkel met jouw groep en je eet met z'n allen aan een tafel in een soort van huiskamer. Het was een prachtige plek, een soort Rancho, met paarden, koeien en een echt landelijk sfeertje. Er was ook een meer bij, waar je heerlijk kon zwemmen. Dit was helemaal super voor de kinderen die mee waren.
 
'S avonds hebben we gezellig zitten kaarten, drie talen gebruikend! We hadden een chaffeur die enkel spaans kon en kinderen waarvan er een wat woordjes Engels kon. Maar het ging allemaal prima en we hebben ons prima vermaakt.
 
Woensdag zijn we eerst naar een kikker -en vlinderkwekerij geweest. De kikkers liepen gewoon in een vrij stukje natuur rond en we hebben er veel kunnen zien. Er zijn 3 veel voorkomende soorten en 2 daarvan zijn giftig en kun je dus maar beter niet aanraken. Maar de derde kon wel opgepakt worden en daar werd gretig gebruikt van gemaakt! Het was ook de meest fotogenieke kikker (zie foto) en hij zorgde ook nog voor wat hilariteit door op hoofden en gezichten te springen!
Ook de vlindertuin was mooi om te zien en er zijn heel wat pogingen ondernomen om de grote blauwe Morpho op de foto te zetten. Maar dat is haast onmogelijk omdat deze rondvliegt alsof hij dronken is!
 
Na een relaxuurtje plus lunch hebben we een bezoek aan het kantoor in Santa Rosa gebracht, waar de mensen wat technische vragen konden stellen over de plantages en 'hun bomen'. Ook het bezoek aan de nieuwe zagerij beantwoorde veel vragen en de mensen vonden het erg interessant. Ik ook, het was voor mij tenslotte ook de eerste keer.
 
We hadden nog een lekkere namiddag en avond in Casa Alfredo en de volgende dag was het weer tijd om onze spullen te pakken. Op weg naar het laatste hotel voor de terugvlucht, hebben we een paar stops gemaakt. Eerst bij een brug met bomen vol met leguanen, daarna zagen we een neusbeertje en toen we die een koekje voerden, kwam de hele familie uit het bos rennen! Als laatste voor de grote stop bij de vulkaan Poas, hebben we nog een waterval bezichtigd. Dichterbij de vulkaan gekomen kon je de zwavel al ruiken (voor mensen die niet weten hoe dat ruikt; het ruikt naar rotte eieren!), maar gelukkig was het niet te erg. We hadden veel geluk, want het was helemaal onbewolkt boven de krater en we hadden dus een prima uitzicht! Ook het kratermeer wat een wandelingetje verderop lag, was erg goed te zien. Je zou er zo in willen duiken, maar dat kan je beter maar niet doen aangezien de zuurgraad zo hoog is, dat je velletje er niet echt van zou genieten!!
 
Als afsluiting van de dag en de week konden we souveniers shoppen in Sarchi (hier was ik al eens geweest, met Cory en Armando) en dat werd ook graag gedaan! Na nog een korte rit kwamen we aan bij Hotel Robledal. De ouders van de gids (Josué) zijn de eigenaars van dit hotel en je maakt dan ook gelijk kennis met bijna de hele familie!
 
De volgende dag na het afscheid van de groep, ben ik nog even bij Peter en Flor langsgeweest (zij hebben het hotel waar ik de eerste nacht heb doorgebracht). was gezellig om weer even met ze te kletsen en daarna ben ik aan mijn terugreis van 5 uur begonnen.
 
En nu ben ik weer even alle mail aan het beantwoorden en ga ik zo het rapport maar eens typen, dan hebben ze dat morgenvroeg in NL!
 
Tot mails weer,
 
Liefs Sanneke
reactie 1 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 165


Zwemmen in de Río Fríó
| 16 Februari 2007 | 17:59:17
Buenos dias!
 
Hoe gaat het met jullie allemaal?! Nog steeds koud, nat en guur weer daar?! Hier is het steeds duidelijker droog seizoen aan het worden; het regent nauwelijks meer en de temperatuur is nu ook opgelopen; zo'n 30/32 graden!
 
Vorige week besloten we (Juana, Cherry, Juan Ignacio en ik) om naar de rivier te gaan. Eigenlijk om te vissen, maar we hadden geen touw, dus zijn we maar gaan zwemmen! De foto's hiervan staan al een week op de site; hier kan je ook zien dat we als soort aapjes aan een touw boven het water slingeren om vervolgens met een plons het water in de vallen! Echt super leuk, haha, weer ff voor kind spelen!
 
Het water is niet echt super schoon en ik was ook niet al te blij toen ik een slok binnen kreeg, maar ik leef nog, dus viel wel mee!! We hadden iig veel lol en het water is echt lekker koel (vandaar ook die naam: koude rivier!). Goede verkoeling op deze warme dagen dus!
 
Verder is Paul hier geweest met zijn vrouw en dochter. En ook een ex-werkneemster met haar man was er en ook nog een collega uit Arnhem. Kortom, weer genoeg te praten en weer veel nieuwe dingen te weten gekomen.
 
Hier laat ik weer even bij, tot de volgende keer!
 
Liefs Sanneke
reactie 1 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 165


het vervolg....
| 04 Februari 2007 | 19:40:42
Nou dat ene biertje werden er drie en lag ook wat later in bed dan gepland! Hbe nl ook achter de bar gestaan! Het was erg druk en Gabriella, een van de serveersters hier was alleen aan het werk en grapte dat ik haar maar ff moest helpen. Nou vind ik het altijd moeilijk als ik zie dat iemand teveel werk heeft en ik weet ook hoe het moet, maar ik zit lekker lui op mijn kont. Dus, zo gezegd zo gedaan! En die biertjes, nou, die kwamen van de mannen die achter de bar zaten! Das toch wel het handige aan de macho cultuur hier; met een beetje geluk wordt er de hele avond drinken voor je neer gezegd. Je hoeft alleen maar een vrouw te zijn en lief te lachen en je hebt t voor elkaar, haha!!
 
Maar goed, de rest van het Nicaraguaverhaal:
 
Eenmaal in het andere hotel was het erg makkelijk om andere toeristen te ontmoeten; een duitser, een gezin uit Denemarken, Finnen, 2 Amerkaanse zussen en een hollandse vrouw. Met haar ben ik de volgende dag gaan paardrijden. Was erg gezellig en leuk! het was een rit van 4,5 uur (auw) in de heuvels. Het terrein was niet geschikt om hard te gaan; zoveel modder heb ik nog nooit op een dag bij elkaar gezien! De paarden stonden er soms tot over hun knieen in en af en toe was het best even spannend; of het was steil omhoog of steil omlaag! En nou heb ik ooit is van Anja gehoord hoe zij achterover van het paard was gevallen bij een steile helling..... Maar gelukkig hadden we een goede gids; een jonge nica die z'n uiterste best deed om ook engels te praten.
De volgende dag had ik niet eens zo'n erge spierpijn, dus dat viel weer mee! Moest alweer vroeg met de boot mee en het idee van 4 uur inn de boot met een zere kont en zere spieren hadden me niet zo aangenaam geleken!
 
De terugreis ging ook allemaal heel voorspoedig en rond 12u stond ik weer op Costa Ricaanse grond en na natuurlijk weer eerst alle formaleiten met de daar bijhoordende rijen, heb ik alles weer in orde om mijn laatse tijd hier zonder problemen door te brengen!
 
Daarna weer gewoon aan het werk; ben de afgelopen week bezig geweest met het maken van een plan van aanpak/aanbeveling voor het aangaan van een stedenband met een hollandse stad. En vandaag komt er weer een groep investeerders, waar ik dan een paar dagen mee op stap ga. En woensdag komt er een medeweker van Eco Direct NL, die graag een aantal projecten wil bezoeken en waarmee we dingen moeten bespreken.  Genoeg te doen dus, deze week!
 
Gisteren ben ik met een kano de rivier op geweest, dacht eerst dat het niet mogelijk was om een kano te huren hier, maar als je de juiste mensen kent.... Alleen er is een nadeel: er is best een sterke stroom, wat het haast onmogelijk maakt om in j eentje op stap te gaan. Maar dat vind ik just wel lekker; lekker je eigen tempo bepalen enzo. Dus ik ben toch alleen gegaan, met in gedachten om op de terugweg de boot die vanuit Nicaragua komt, als lift terug te vragen. ZO gezegd zo gedaan. Heen was heerlijk, je hoefde eigenlijk nauwelijks te peddelen, alleen om koers te houden. Kon zo mooi foto's maken en genieten van de stilte en de geluiden van de vogels, de apen en de wind.
 
Eigenwijs als ik ben, wilde ik toch proberen om zelf terug te peddelen; nou, dat was echt zwaar: moet eerst maar eens een heleboel spinazie eten voordat ik dat voor elkaar krijg!!! Heb geloof ik zo'n 5 % van de hele weg zelf terug gepeddeld toen de boot er aankwam. Gelukkig kon ik zo meeliften en hadden de passagiers weer wat te bekijken, haha!!
 
Maar ik hade de boot voor de hele dag gehuurd, dus ben ik 's middags met een gids nog een keer de rivier opgegaan; de andere kant op. Hij had wel genoeg spinazie op en zo kon ik lekker relaxed achterover leunen!
 
Heb weer een luiaard gezien, nu van dichterbij. En een kaaiman met jonge kaaimannetjes op haar rug. Flacko had het voor elkaar gekregen om er eentje te vangen en ik heb dus een baby kaaiman vastgehouden! Helaas geen foto, want toen ik ff niet oplette, ahd ie z'n kop lostgerukt en begon me te bijten en toen heb ik hem van schrik het water in gegooid! Lekker dom, want dit beessie had helemaal nog geen tanden en het deed ook helemaal geen pijn.......Nou ja, wie weet een volgende keer!
 
Besos xxx San (hier in Los Chiles trouwens beter bekend als Suzanne, of suze!)
 
 
reactie 1 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 175


mag weer 90 dagen blijven....
| 03 Februari 2007 | 03:07:21
Buenos todos!
 
Jullie zitten natuurlijk allemaal met smart te wachten op mijn belevingen in Nicaragua! Of valt het wel mee en zijn jullie allemaal druk en hebben jullie mijn laatste verhaal nog niet eens gelezen?! Ja, ik kan zien hoeveel bezoekers is krijg en daaraan kan ik zien dat jullie allemaal erg druk zijn!!
 
Haha, geeft nie hoor, daarom wacht ik ook gerust een paar dagen met het schrijven van een nieuw verhaal!
 
Afgelopen zaterdag ben ik in mijn eentje op pad gegaan naar Nicaragua. Eerst hier mijn stempel halen om het land uit te mogen, wat heel snel ging; was er namelijk al heel vroeg; voor alle toeristen! Toen maar ff wachten op deboot; die onverwacht bijna een uur vroeger vertok dan gezegd was. Was ik ff blij dat ik er al op tijd was!
 
Het was een relaxed tourtje over de Río Frío en al na een uur waren we in San Carlos: Nicaragua. Weer eerst door alle formaliteiten, maar ook hier ging het aardig vlot. De eerste benodigde stempels waren binnen!
 
San Carlos is, zoals ik al veel gehoord en gelezen had; niet echt een fantastische plaats. Veel straatkinderen, dronkelappen en bedelaars. Vies en gewoon geen prettig sfeertje. Op straat in ieder geval, want waar ik gegeten heb, waren de mensen echt erg vriendelijk. Ik moest naar de wc, maar die hadden ze niet. Dus een van de serveerster kreeg geld van de baas om met me mee te gaan naar een ander restaurant om daar naar de wc te kunnen!
 
Nadat ik had uitgevonden waar de boot naar El Castillo, moest ik weer een tijdje wachten. Daarvoor had ik een boek meegenomen, maar er was zoveel te zien dat ik niet veel gelezen heb!
 
Ook hier vertrokken we weer mooi op tijd en ook deze tocht over de rio San Juan, die wel wat breder is dan de Rio Frio, was mooi en verliep prima. Ik arriveerde om 18.30u in El Castillo, waar net die avond de stroom was uitgevallen. het was dus behoorlijk donker en daar vsta je dan: alleen in een totaal onbekende plaats in een onbekend land. En de man die ik een dag eerder in Los Chiles had ontmoet en die belooft had me op te wachten, was niet daar.....
 
Toen maar het dichtsbijzijnde hotel, die iid erg dichtbij was, genomen. Er was wel licht; ze hadden de generator aanstaan, dus dat scheelde. Verder was het niet echt sfeervol; maar goed, de kamer was prima en het bed keek me behoorlijk uitnodigd aan, die avond.
Helaas kon ik niet ergens anders heen om te gaan eten, dus heb ik dat maar zo'n beetje in m'n eentje gegeten. En toen maar naar bed, gelukkig was ik best wel moe, dat scheelde weer!!
 
Maar de volgende dag besloten om naar een ander hotel te gaan, ik wist van die man; Ivan uit Tjechie, dat er een goed hotel was, wel wat duurder, maar wel goed. Dus maar op zoek gegaan. Nou, groot is El Castillo niet, dus dat zoeken duurde niet lang. Uiteindelijk was de prijs ook nog eens hetzelfde en de sfeer was véééél beter. En Ivan was ook daar. Nou moet je niet gelijk denken dat ik weer een andere nationaliteit aan mijn loverslijst kon toevoegen, want Ivan, nou ja, das een verhaal apart!! Heel aardig hoor, maar ook verschrikkelijk ADHD!!
 
Hij had die dag ervoor aangeboden om een kamer te delen, maar dat heb ik netjes afgewimpeld, want werd na 5 min al moe van hem! Maar wel lachen met hem; hij heeft geprobeerd om kleine kaaimannen te vangen die onder het hotel in een klein riviertje rondzwommen, samen met een heleboel schildpadden!
 
Die kaaimannen waren gelukkig veel te slim, maar een van de schildpadden niet. Die kreeg een grondig onderzoek en daarna een flinke schoonmaakbeurt (er zat allemaal alg op z´n schild). heel aardig vond ik het niet voor de schildpad, maar we hadden iig wel weer ff wat te kijken en te praten!
 
De rest komt later, ben moe, ga ff biertje drinken hier aan de bar en dan naar huis en naar bed!
 
Ciao X
reageer | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 132


Ecotour en mijn verjaardag
| 22 Januari 2007 | 20:02:50
Hallo luitjes!
 
Eindelijk weer een verhaal van mij! Heb er of geen tijd voor gehad of er was geen internet; ze hebben de afgelopen week veel problemen gehad met de verbindig, erg fijn!
 
Afgelopen maandag en dinsdag ben ik mee geweest met een groep investeerders uit Holland, die hier de zogenaamde EcoTour gedaan hebben. Gemiddelde elke 2 weken komt er een groep geinteresseerden naar Costa Rica om kennis te maken met het land, maar natuurlijk vooral met de plantages; kijken hoe hun boompjes groeien (ze investeren dus in een hectare of meer hout; teak, acacia of anderszijds).
 
Op maandag zijn we eerst met een boottocht de Río Frío opgegaan naar Caño Negro. Het was werkelijk een schitterende tocht en we hebben heel veel gezien: veel kaaimannen, ook van behoorlijk dichtbij, leguanen, hagedissen, een luiaard! (mijn eerst!!), jammergenoeg wel te ver weg om op de foto te zetten en heel veel vogels. O ja, en niet te vergeten; brulapen en spinapen. 
Aan het eind van de tocht kwamen we bij een van de plantages aan waar de beste boompjes geselecteerd worden en gekloond om zo de beste kwaliteit te kunnen waarborgen. Ook gingen we op bezoek bij de eerste en oudste plantage; 14 jaar.
 
En bij het bezoek aan 2 van de sociale projecten: het seniorencentrum en het kindercentrum, waren mensen erg enthousiast en onder de indruk.
 
De volgende dag zijn we eerst bij het shampooproject gaan kijken. Dit is een werkgekegenheidsproject voor vrouwen. Zij maken met natuurlijke producten zoals aloevera, cactus, rozemarijn etc, shampoo, gels en huidcreme. Eco direct heeft bijvoorbeeld de cursussen betaald die de dames moesten volgen voor het kunnen bereiden van de producten. Tot nu toe vind de productie nog in het huis van een werknemer plaats, vandaar dat er nu ook begonnen is met de bouw van een fabriekje, met een productiezaaltje, een kantoor, kantine etc.
 
Na het een en ander aangeschaft te hebben zijn we weer met de hele groep verder gegaan naar een andere plantage. We moesten ons verdelen over een aantal 4wheel drives, want vanwege de aanhoudende regen van de afgelopen maand, waren de wegen erg slecht. het was ook echt wel een hele belevenis; bijna elke auto heeft wel een paar keer vastgezeten en soms moesten we met veel geslip en gedraai naar boven sputteren! Twee keer moest er een tractor aan de pas komen en ik had ook gelijk al mijn organen weer ff wakkergeschud, haha!
 
Een keer moest ik achterin de pickup gaan zitten, want er was geen plaats binnenin. Maar ik zat de ver aan de buitenkant en bij een bocht kreeg ik een flinke lading modder over me heen: het zat echt overal, maar vooral eerg lachen natuurlijk!!
 
Maar het was een leuke dag en ik had een goede indruk van de plantages kunnen krijgen, wat toch wel erg belangrijk is, al riep ik in Nl elke keer zo hard dat ik helemaal niet geinteresseerd was in bomen en investeren, enkel in de sociale projecten. Maar goed, het een gaat niet zonder het ander, heb ik nu dus wel weer geleerd!
 
Ik heb een aantal aanbevelingen gedaan ter verbetering van de tour, want er zitten nog heel wat schoonheidfoutjes in. Samen met de aanbevelingen van José zijn die naar de baas hier in Santa Rosa gestuurd en aankomende woensdag hebben we hier een vergadering over. Weet je een beetje wat ik hier oa doe!
 
Nu moet ik er vandoor, ik ga een handje helpen in het seniorencentrum!
 
De rest komt dus later.
 
Ciao, x Sanne
 
 
Ben ondertussen weer klaar bij de oudjes; we hebben lekker bingo gespeeld!
Heb ook weer nieuwe foto´s geupload, moet je maar ff kijken; kan je nl zien hoe ik helemaal onder de roze, zoete taart zit!! Ja, dat gebeurde iid op mijn verjaardag, maar het was niet mijn taart!
 
Ok, even vanaf het begin. Mijn verjaardag. Tja, in het kort: voor het eerst 30 graden en zon; voor het eerst zo weinig cadeautjes gehad , maar wel veel kaarten, twee telefoontjes uit nederland + een mislukte en 1 uit CR van Otto en Anja. Cadeautjes waren: een chocoladereep, een kein portemonneetje als sleutelhanger, een string in de kleuren van CR en een snicker! Die laatste 3 heb ik van Juana en Cherry gekregen. Cherry is de dochter van Juana, 15 jaar en een erg leuke meid!
 
Met hen ben ik ´s avonds eerst wat wezen drinken en daarna naar een vriendin van Juana, die ook jarig bleek te zijn! Daar ff lekker gefeest; gedanst en karaoke gezongen (ik niet hoor!)
En toen de taart op het laatst. Eerst voor Veronica gezongen en daarna was ik aan de beurt! Ik wist al wel wat me te wachten stond, maar toch kon ik niet voorkomen dat ik, toen ik een hap uit de taart moest nemen, er helemaal tot aan mijn oren in geduwd werd!
 
En verschrikkelijk zoet die taart, niet te geloven! Maar wel lachen natuurlijk! En ja, er is ook een foto van gemaakt en ja, die staat nu ook in mijn foto-album!
 
Al met al dus best wel een geslaagde verjaardag!
 
Verder ben ik zaterdag met Cherry wezen zwemmen. Moesten wel eerst dik 2 uur met de bus voordat we er waren, maar goed, je moet er wat voor over hebben en dat had ik wel! Dat is wel erg jammer van Los Chiles; er is geen enkele mogelijkheid tot verkoeling in een zwembad, schone rivier of de zee. Gisteren zag ik wel wat jongens in de rivier zwemmen hier, maar das niet echt aan te raden geloof ik!
 
Gisteren niet zoveel bijzonders gedaan; zou met Oscar (eigenaar van een restaurant + boot hier en ex-medewerker van Ecodirect) meegaan met een tour naar Caño Negro. Maar puntje bij paaltje ging het niet door omdat het niet toegestaan was om iemand die niet bij de groep hoorde, mee te nemen. Nou ja, volgende keer dan maar!
 
Ik ga nog even wat informatie opzoeken over Nicaragua, waar ik aankomende vrijdag naar toe ga. Ik ga uiteindelijk toch alleen, tenminste, zoals het er nu voorstaat, dus ik mga niet al te ver weg. Hoe en wat precies ga ik nu dus uitzoeken.
 
Hasta Luego,
 
Sanneke
reageer | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 121


Hier wordt je wel even stil van......
| 06 Januari 2007 | 21:28:36
Hallo allemaal!
 
Ik heb mijn eerste werkweek alweer achter de rug, was weliswaar maar een korte, maar toch!
Deze week heb ik het hoofdkantoor in Santa Rosa bezocht en een beetje gebrainstormed met Jose over het hoe & wat betreffende de projecten hier.
 
Verder heb ik de migrantenopvanghuis bezocht; hier worden mensen zonder geldige papieren uit zowel Nicaraqua als costa rica opgevangen en wordt er hulp geboden om papieren in orde te maken of om geld te geven voor de benodigde stempels. Voordat dit opvanghuis er was werden de mensen, zowel kinderen als vrouwen, opgesloten in de gevangenis van Los Chiles (en daar moet je niet te veel van denken) onder vaak ergh slechte omstandigheden.
 
Gisteren ben met ik samen met 2 vrouwen van de Christelijke Accocation en nog wat (is een organisatie uit de VS waar een deel van het geld vandaan komt) op bezoek geweest bij een aantal erg arme gezinnen. Deze vrouwen kiezen gezinnen uit die er erg slecht voor staan en brengen voedselpakketten en met behulp van Programa Prosperidad is het ook mogelijk geweest om een aantal huizen op te knappen van deze families. Maar 1 familie was er echt erg slecht aan toe: 4 kleine kinderen, een oma en een vader zonder werk en de moeder werkte lange dagen voor erg weinig. Hun huisje is nauwelijks een huis te noemen, er staat 1 bed voor oma in het huis, de rest slaap volgens mij op een kaal houten bed. Het huisje bestaat uit een bij elkaar geraapt zooitje van slecht hout, golfplaat en wat doeken en plastic zakken. Het einge eten wat ze voor die dag hadden waren een paar bakbananen uit eigen tuin. De kinderen droegen oude en vuile kleren, geen schoenen en zo kan ik nog wel even doorgaan.
 
Je weet van de tv dat zulke gezinnen bestaan, maar het met eigen ogen zien en ook praten met de mensen is echt wel ff anders. Ik was foto´s aan het maken (daar moeten jullie even op wachten want die staan bij Jose op zijn laptop en hij is het weekend niet hier) en toen vroeg de man wat het toestel had gekost, tja en dan schaam je je, heel cliche, toch wel erg voor je eigen rijkdom.
 
Maar het is te hopen dat de man weer werk vindt en dat met behulp van die vrouwen en onze hulp toch weer een betere toekomst kan hebben, zeker voor die kinderen, zodat ze gewoon naar school kunnen, een opleiding kunnen doen en hun kinderen een beter jeugd kunnen geven dan ze zelf hebben gehad.
 
Al met al was het wel een pittige week; veel nieuwe indrukken, werken met 3 verschillende talen: nederlands met mijn contactpersoon in NL, Engels en spaans met Jose en vertalen vanuit het NLs en spaans met de inwoners van Los Chiles.
 
Maar nu heb ik even lekker weekend en vanavond ga ik naar de plaatselijke Italiaan om karaoke te gaan zingen, waar ze hier helmaal dol op zijn!
 
 
Para Jose: disculpe, pero para mi es muy dificil ecribir en Español y no todo mi familia habla Ingles, entonces, no es possible.... :(
 
But I can tell you a breve description about what I just wrote down. It was a lot about all the things I did the past week and about the projects and the visit to the poor family's. And that I wanted to put my photo´s online, but they are all on your laptop, I deleted them from my camara....So they have to wait for the pictures.
 
I have to go now, I will go to the border with Juana by bike, don´t know what we´re going to do there, but I ´ll see!! And tonight we´re going to sing karoake!
 
Have fum this weekend!
 
 
Doei iedereen, tot schrijfs!
 
Liefs San
reageer | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 87


feliz año nuevo!!
| 01 Januari 2007 | 17:17:36
Halloa!!
 
 
Gelukkig nieuwjaar allemaal!! Hebben jullie het gezellig gehad? Ik iig wel, al duurde het vanaf 23.00u tot 24.00u wel erg lang; ik ga hier nl veel eerder naar bed dan in NL, dus dat was even vechten tegen de slaap! Maar we hebben lekker gebbqt en Anja had oliebollen en appelflappen gemaakt, mmm!!
 
Na het eten de salsa en merenque gedanst, was erg gezellig! Mis jullie wel allemaal hoor!
 
Vandaag ga ik weer met Cory en Armando mee naar Heredia en dan morgen door naar Los Chiles voor mijn laatste 'project'. Heb er wel zin in; heb wel wat ideeen en weet ook al een beetje wat me te wachten staat, dat scheelt.
 
 
Verder heb ik deze week lekker gewerkt; we hadden veel gasten, wat natuurlijk super is voor Anja en Otto, want die moeten het wel een beetje van deze periode hebben en het leek er eerst op, gezien de reserveringen dat het tegen zou vallen. Maar nog veel mensen op het laaste nippertje, dus volle bak.
 
Naast werken heb ik ook lekker gerelaxed en aan mijn kleurtje gewerkt, :)  Of bij het zwembad of aan het strand. Heerlijk hoor, in december aan het strand liggen!! Verder nog een dagje weg geweest, uit eten geweest; kortom: helemaal heerlijk!
 
Nou, jullie zijn weer even op de hoogte!
 
Liefs Sanneke
reacties 4 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 205


Weer bij de gelukkige aap!
| 22 December 2006 | 22:33:24

Hallo!

 

Ik ben weer op mijn oude plek: in Ojochal in El mono feliz! Ik ben hier woensdag aangekomen en blijf tot 1 januari. Ik heb zelfs weer mijn eigen apartementje; de langetermijngasten zijn net vertrokken, dus ik had geluk!

 
Het is allemaal erg vertrouwd en lekker om weer terug te zijn. Wel weer even een omschakeling qua temperatuur; het is hier behoorlijk warm, tegen de 30, op zich normaal hier, maar het regent nu nauwelijks wat de avonden en nachten een stukje warmer maakt.
 
We zitten aardig vol met kerst, dus er is genoeg werk voor me. Maar er is ook nog genoeg tijd om te relaxen, even het zwembad induiken enzo! Gisteren ben ik naar de diploma-uitreiking van het zoontje van Princilla (je weet wel, een van de schoonmakerster van het hotel) geweest, wat erg grappig was. Het zou om 13.00u beginnen en ik, nog steeds niet gewend aan de tico-tijd, was er keurig op tijd. Er was nog bijna niemand, maar de stoelen stonden al netjes klaar en de boel was mooi versierd. Het was in de nieuwe salon comunal; een gebouw met enkel wat palen en een dak, want er was geen geld voor de muren en de rest! Maar het zag er allemaal prima uit. Tot de wind kwam! En de balonnen hingen in de zon en legden een voor een het loodje. Kortom, al voordat het hele gebeuren begon, was de hele versiering al aardig verwaaid en verkreukeld! Na 2en begon de plechtigheid eindelijk, maar er was geen microfoon en we konden weinig verstaan van wat de directeur van de school nou eigenlijk allemaal zei. Toch kon het de pret niet drukken en konden we genieten van een traditionele dans, uitgevoerd door 4 schattige meisjes en 4 jongetjes. Alle kinderen waren mooi aangekleed en kregen een voor een hun diploma. Na afloop moesten er een heleboel foto’s gemaakt worden en het was na vieren dat we weer op huis aangingen. Maar leuk was het wel en ik had grootse pret met Daniella; het dochtertje Noemy van 3 jaar.

En nu op naar de kerst in de tropen!! Ik ben benieuwd! Het zal best wel raar zijn, maar ook wel weer leuk!  Jullie iig erg veel plezier en gezelligheid en tot schrijft weer!

Feliz navidad,

 
xxx Sanneke
reacties 2 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 162


Home   weblog sinds: 2006-03-27

Ontwikkeld door punt.nl en gehost door mijndomein.nl. Problemen met de inhoud van deze log? Klik hier.